شعر

معلم پای تخته داد می زد.

 

صورتش از خشم گلگون بود

 

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود.

 

ولی آخر کلاسی ها !!

 

لواشک بین خود تقسیم می کردند

 

ادامه نوشته

ننگ بر . . .

مکن کاری که بر پا سنگت آیو

جهان با این فراخی تنگت آیو

چو فردا نامه خوانان نامه خوانند

تورا از نامه خود ننگت آیو